Networking w budownictwie   

Budownictwo nie było dla mnie tylko wyborem kierunku studiów. Było decyzją o wejściu w świat odpowiedzialności, presji i ciągłej nauki. Kiedy zaczynałam swoją zawodową drogę, nie miałam pewności, że „dam radę”. Miałam za to ciekawość, ambicję i potrzebę robienia rzeczy dokładnie. Z perspektywy czasu wiem, że to wystarczyło, by postawić pierwsze, bardzo ważne fundamenty.

Ten tekst powstał z myślą o młodych kobietach, które dziś są dokładnie w tym miejscu, w którym ja byłam kilkanaście lat temu z dyplomem w ręku, głową pełną pytań i lekkim niepokojem przed pierwszą dużą budową.

Jak to się zaczęło - kilka słów o mnie

Moje początki w branży nie były spektakularne. Pierwsze dni pracy to więcej słuchania niż mówienia, więcej obserwowania niż decydowania. Pamiętam momenty, w których zastanawiałam się, czy powinnam zabierać głos, czy moje pytania nie zabrzmią zbyt banalnie i czy ktoś potraktuje mnie poważnie.

Szybko zrozumiałam jednak, że budownictwo nie lubi pozorów. Na budowie nie liczy się to, jak pewnie brzmi głos, ale czy decyzje są przemyślane, a dokumentacja dopięta. Każde kolejne zadanie uczyło mnie odpowiedzialności i pokory, a to właśnie one stały się moją największą siłą.

Nie musisz być kimś innym, żeby być profesjonalna

Jedną z najważniejszych lekcji, jakie wyniosłam z pierwszych lat pracy, było to, że nie muszę dopasowywać się do czyjegoś wyobrażenia o „idealnym inżynierze”, tym bardziej, że jeszcze nim nie byłam. Zaczynałam swoją zawodową ścieżkę na pierwszym roku studiów jako majster budowy. Wtedy to było spełnieniem moich marzeń, dziś uśmiecham się lekko pod nosem. Autorytet nie bierze się z głośnych deklaracji ani udowadniania swojej wartości za wszelką cenę. Bierze się z zaangażowania i rzetelności.

Kompetencja, konsekwencja i spokój w działaniu budują zaufanie szybciej niż jakiekolwiek słowa. Bycie kobietą w budownictwie nie jest przeszkodą – jest po prostu jedną z cech, która nie definiuje jakości Twojej pracy. Wręcz przeciwnie. Po wielu latach obserwacji kobiet na budowie stwierdzam, że zawsze to wysokie standardy i dokonała jakość współpracy.

Studia to dopiero początek

Dyplom otwiera drzwi, ale prawdziwa nauka zaczyna się w praktyce. Warto słuchać osób z doświadczeniem, nawet jeśli ich sposób pracy różni się od tego, czego uczono nas na uczelni. Praktyka uczy rzeczy, których nie znajdziesz w normach ani podręcznikach.

Nie bój się mówić „sprawdzę” albo „nie wiem”. To nie słabość, to odpowiedzialność. W budownictwie najwięcej błędów rodzi się z pośpiechu i pozornej pewności siebie.

Reputacja buduje się każdego dnia

Od samego początku starałam się pamiętać, że moja reputacja to kapitał na lata. Dotrzymywanie ustaleń, pilnowanie terminów i dokumentów, jasna komunikacja – to elementy, które naprawdę robią różnicę.

Ta branża jest mniejsza niż się wydaje. Ludzie pamiętają, z kim dobrze się współpracowało, a z kim było „trudno”. Rzetelność zawsze wraca, czasem szybciej niż się spodziewasz.

Nie jesteś sama

Ogromną wartością na mojej drodze byli ludzie - mentorzy, współpracownicy i osoby, z którymi mogłam porozmawiać bez oceniania. Szukanie wsparcia nie jest oznaką słabości, lecz dojrzałości zawodowej.

Jeśli możesz, wspieraj inne kobiety w branży. Każda z nas, która zostaje i rozwija się w budownictwie, toruje drogę kolejnym. Sama też szukaj swojej liderki. Mentoring to relacja, w którą bardzo głęboko wierzę

Na zakończenie ...

Nasza historia

Jeśli jesteś na początku swojej kariery i masz wątpliwości to pamiętaj, że to zupełnie normalne. Każda solidna konstrukcja zaczyna się od fundamentów, których na początku nie widać.

Daj sobie czas. Ucz się. Zadawaj pytania. I pamiętaj: jesteś inżynierką. Reszta to tylko czas, który jest Ci potrzebny do zdobycia doświadczenia… a on i tak upłynie.

Ten tekst jest częścią mojej osobistej drogi zawodowej.

Jeśli chcesz porozmawiać, wymienić doświadczenia lub jesteś na początku swojej inżynierskiej ścieżki – zapraszam do kontaktu w DM lub na slusniewska@gmail.com

Co nas wyróżnia?

Strona www stworzona w kreatorze WebWave.